Home » preken C jaar 2018-2019 » Eenentwintigste zondag

C-01/09/2019 - 21e zondag door het jaar

 

 

“ Jezus zei tegen de mensen:Doe wat u kunt om door de nauwe poort binnen te komen…..velen zullen er niet in slagen.

( Lc. 13:24 )

 

 

INLEIDING

God is bezorgd, om ons, om  Zijn geluk, Zijn glorie aan ons  en met ons mensen te delen…..Hij zal tekenen doen om dat duidelijker te maken.Dat horen we dadelijk in de eerste lezing, uit een droomgezicht dat de profeet Jesaja ontving…..Die werkelijkheid hebben degenen, eeuwen  geleden vóór ons, via deze profeet aangekondigd gekregen…..De glorie van God zal aan alle volken bekend worden…….In het evangelie treffen we Jezus, zoals Lucas het aangeeft, die volop de weg naar die lieve God zal moeten gaan…..En WIJ nu komen op de weg van ons leven Jezus tegen, en we kunnen in ONSZELF, maar ook om ons heen de vraag stellen, die de man stelde die Jezus onderweg op zijn tocht naar Jeruzalem tegen kwam, terwijl Jezus vol bezig was om God's Glorie van Jesaja uit te dragen. Deze man vroeg, maar hoe zal het de mensen vergaan, Heer, als je ziet hoe ze met het nieuws van de goede boodschap van God omgaan?
Het antwoord van Jezus is ons bekend:  je moet je best doen om in de Glorie, de Hemel, waar God alle mensen samenbrengt, om door de NAUWE DEUR binnen te gaan. VRAAG DIE JE WEL TEGEN KOMT onder de mensen: als de goede God, als de Kerk, mensen zegt, wat we moeten doen om in de hemel te kunnen komen, maar hoe moeten we dat dan doen in deze wereld met zoveel onvrede om ons heen, haat en nijd, en velen kunnen  het niet uitgedokterd krijgen wat wel of niet goed is, …of HOE WE DINGEN moeten doen…om maar een voorbeeld te noemen zoals homoseksualiteit, waar de moderne maatschappij steeds op terug komt….we zeggen dan dat in de Bijbel staat en dat de kerk zegt dat homoseksualiteit niet kan, maar ook een homo die naar God's voorbeeld leeft kan door de nauwe poort, die leidt  naar het GELUK. En er zijn nog vele andere problemen en vragen die het de mensen moeilijk maken om die weg te gaan….Als we Jezus met mensen zien optrekken, met welke zondigheid ze leven, denk maar aan de overspelige vrouw of hoe anderen in de maatschappij van toen niet pasten, door angst voor bepaalde ziektes  zoals melaatsheid, niet meer thuis in het gezin konden blijven wonen……JEZUS gaat naar ieder toe, gesprek, vragen, aanraken van die besmette personen zelf…..
Vandaag zegt Hij : naar de hemel ga je via de nauwe  poort. …Ik vind een verhaal erover, terwijl ik iets aan het zoeken was over die nauwe poort:
Een aantal jaren geleden werd ergens in Engeland een schilderij onthuld. Hierop stond Jezus afgebeeld. Hij stond voor een huis en klopte op de deur. De mensen die het schilderij zagen, vonden het heel mooi. Toen merkte een toeschouwer iets bijzonders op. Hij ging naar de kunstenaar die het schilderij gemaakt had en zei: ‘Ik vind het een mooi schilderij, maar U bent iets vergeten. De deur waarop Jezus klopt, heeft geen klink. Hoe kan Jezus dan naar binnen gaan?’ De kunstenaar antwoordde: ‘Die deur is de deur van ons hart. Ze kan alleen van binnen uit opengemaakt worden!’ (Copyright: C. Leterme)
Nogmaals even terug naar de eerste lezing, waarin God spreekt in de woorden die Jesaja werden ingegeven….De Schepper God, de Vader, zo heeft Jezus ons uitgelegd, is er op uit om de mensen, ja elke mens, zijn innerlijke vreugde te laten hebben, zodat IEDEREEN zich bij God zo thuis voelt of hij de enige is.
Zo staat Jezus, naast ieder van ons…God in Hem mens geworden….Alles heeft Hij van ons gedragen, en mee beleefd, en ook op de smalle weg, de nauwe poort……Als het gaat over die weg, zo las ik in een andere, ook Engelse tekst: Hij vraagt ons ….kom. en span je in tot het uiterste….en tegelijk gebeurt hier bij ons het volgende.In de 19e eeuw leefde een vrouw, Charlotte `Elliot. Ze was zwaar gehandicapt, altijd aan huis gebonden. maar toch zocht ze voor iedereen wat verlichting te brengen als ze dat aan kon. Ze had een broer die een actieve predikant was, en eens organiseerde hij weer een tweedehandsmarkt…..iedereen sprong bij met wat men aan beiden kon brengen, of meldde zich voor een activiteit. Charlotte kon niets bijdragen en ze kwam er zelfs door in een geloofscrisis, dat ze niets kon doen voor Gods Koninkrijk.Toch kwam ze ertoe een lied op papier te zetten, dat tot op vandaag nog gezongen wordt: Zoals ik ben, ik kom naar U toe, maar met lege handen, ik hoorde dat U me riep, zelf gaf U alles voor mij: o Lam van God, kom.en zie ….Ja, de nauwe poort…en we mogen komen, en in Zijn liefde vult Hij aan wat in ons leegte is, of de leegte die we niet zien, en U heeft het goede woord, dat ik binnen kan komen.En dat vertellen we aan al die moderne mensen die er zijn met al hun vragen….en uw Geest geeft me licht, of zegt waarlangs ik binnen kan, ook ik.!