Home » Preken archief » Preken C jaar 2012-2013 » Tweeëntwintigste zondag C 01-09-2013

Tweeëntwintigste zondag C 01-09-2013

“Het zal u vergolden worden bij de opstanding der rechtvaardigen” (Lc.!4:14)
 
“Wanneer gij door iemand op een bruiloft wordt uitgenodigd,
neem dan niet de voornaamste plaats aan de tafel.
Het zou kunnen zijn, dat er door uw gastheer iemand is uit-
genodigd die voornamer is dan gij,
en dat degene die u en hem genodigd heeft u komt zeggen:
Sta uw plaats aan hem af. Dan zoudt je vol schaamte de minste
plaats moeten innemen. “
( Lc. 14: 8-11 )
 
 
Ja, we zijn er, ieder zoals de anderen ons kennen. Wat we van binnen meedragen, misschien gaat alles goed, misschien voel je je niet lekker. Maar toch, als je hier komt  tel je mee, je hoort erbij! En degenen die op de kamer zijn gebleven of moeten blijven, van harte ook helemaal welkom!
Maar we zeggen het dikwijls: kom erin, je bent welkom. En we willen daarmee zeggen, dat we iemand graag zien: fijn dat je er bent. 
Toch is er iets mee, Jezus wil ons vandaag wat meer thuis brengen: hoe je nog veel meer iemand ECHT WELKOM kunt laten VOELEN bij jou en BIJ ONS!
 
 
Preek
 
Het is wat met ons mensen, als het gaat om sport en spel, we willen allemaal winnen!
En veel zijn er die niet tegen hun verlies kunnen.
Ik vind sport mooi, maar als je goed kijkt, is het een triest gebeuren. Er kan er maar een winnen, en met bepaalde dingen kun je ook nog zilver of brons halen, maar de rest hebben het moeilijk, sommigen zijn woest op zichzelf of de scheidsrechter, ze gaan teleurgesteld af en moeten een hele tijd hebben om er van bij te komen.
 
Ja, typisch: iedere mens heeft iets in zich om op de eerste plaats te zijn. Iedereen wil ergens  belangrijk zijn.
Iedereen wil winnen, en het aanvaarden dat je niet de eerste was of bent, dat is moeilijk! En dat de eerste willen zijn werkt door tot in het kleinste kinderspelletje, tot te pronken met merk kleding.
Mensen met een prijs gewonnen, die komt het toe om dat ding om te hangen, of in te lijsten, och maar het gaat voorbij. 
Jezus ziet in het evangelie mensen binnenkomen belust op de beste plaatsen, om de eer, om dat zij vinden, dat zij vooraan moeten zitten en het belangrijkste zijn. En dat is de aanleiding voor Hem om te spreken zoals Hij het vandaag doet.
 
Dan lijk jij, dus heel bescheiden.....maar je doet het om bij de anderen op te vallen, kijk eens, wat een eenvoudige man of vrouw, ga die maar eens zoeken!
 
Jezus wil ons hier vooral leren, om anders naar de mensen te kijken.
In de Bijbel, het oude Testament, staat een verhaaltje, dat Samuel, een profeet, naar Isai, een huisvader te gaan om een van zijn jongens tot koning te zalven. Hij had er acht zonen, en hij stelde ze allemaal voor aan de profeet, flinke  jongens, kon hij mee voor de dag komen. Maar iedere keer, hoort Samuel Gods stem in zich: “ dat is het hem niet, nee, die ook niet , God ziet niet zoals een mens ziet, een mens kijkt naar het uiterlijk, maar God kijkt naar het hart” ( 1 Sam.16:7 )
 
Dat wil Jezus ons laten ontdekken, een mens te accepteren zoals hij of zij is en dan moet je beginnen met jezelf niet iedere keer op de voorgrond te dringen, want die deftigheden op de eerste rij!
Doe maar gewoon, zou je ook kunnen zeggen. En wij mensen, kijk bijvoorbeeld maar eens als we over andere mensen praten daar wordt zomaar van alles gezegd, : heb je gehoord? Ken je zijn vader? En dat rijdt dan in een slee. Waar doet hij het van?
 
Ik begon met medailles halen, en hoe mooi dat is, voor mensen die ervoor getraind hebben. Maar de grote MASSA, die anderen, die misschien nog harder trainende, maar het ging net niet, die moet stilletjes naar huis, en misschien is er een vader en moeder om te troosten en moed te geven, dat hij of zij zijn beste heeft gedaan, en toch goed is, en waarde heeft, en dat dat niet in zo’n lintje zit.
 
We kunnen nog steeds leren in de liefde voor anderen. Het zit in kleine dingen, kijk maar bij het koffiedrinken hier ‘s morgens, als er iemand aan komt, die niet meer zo sterk is, direct staat er iemand op, en de anderen schuiven uit elkaar zodat ze er nog tussen kan.
Och, het leeft al in ons, gelukkig.
Laten we van Jezus leren, om te zien en te beleven, dat elke mens van God komt en is, en dat we blij kunnen zijn om de ander, en dat we ook  als wij ze niet zo aantrekkelijk vinden of zelfs als we antipathie voelen, ... Ze God even lief zijn, God wil ook met hen aan tafel!
Zo maakt Jezus ons helemaal klaar voor de liefde hier op aarde, te laten groeien, en om ons klaar te maken voor de hemel, waar ieder van ons God kan zien, Jezus kan zien, en dan zo, dat jij Hem ziet, en Hem naar je voelt kijken, en dat kan, aandacht geven, bij Hem mogen wij thuis zijn al zijn we met miljarden, bij God heeft ieder zijn eigen waarde, net zoals thuis in een groot gezin.