Home » Preken archief » Preken B jaar 2017-2018 » Achttiende zondag
B-05/08/2018 - 18e zondag door het jaar
 
“ Jezus sprak tot hen:
Ik ben het brood des levens;
wie tot Mij komt zal geen honger meer
hebben, en wie in mij gelooft zal
nooit meer dorst krijgen.”
( Joh.6,23 )
 
OPENING
 
 
Ja, we mogen elkaar even bewust aankijken, we zijn er, we krijgen het geloof en al praten we er weinig over, hoe dat geloof van mij en van jou en jou zich in het dagelijks leven een gevoel geeft, of een  gebed in je hart om iets of voor iets van een ander. Vandaag gaat het Woord van God, ons mensen van NU 2018, die voeding geven, die we kennen, ZIJN BROOD…..straks heel duidelijk; consecratie…opkijken naar het Brood en de Beker, en naar huis gaan en brood eten om zelf te leven, of brood dat je iemand toestopt….en Jezus gebruikt het al zo bekende woord, dat mensen zich maken om het lichaam voedsel te geven, in talloze variatie….Ja, we zijn op tocht, hier, thuis, mensen van eeuwen geleden, het volk dat mopperde om het eenzijdige brood, mensen ook die brood achteloos weggooien. En dan komt er ons gemopper en geklaag bij van het WEER….eten en drinken genoeg, maar….hitte !
Ik stel voor dat we eerst ons gemopper, en het zomaar gewoon geven, dat we eten hebben en kunnen…..We brengen het bij de Heer, ook van mensen die Hem niet kennen, nog niet…en we vragen om vergeving……
 
HOMILIE
 
Beste mensen, ik herinner me nog, dat de weervrouw of weermannen, aan het eind van de weersverwachting uitbundig zeiden: Morgen prachtig mooi weer….of iets dergelijks.
Maar nu de hitte op ieder oud of jong begint te drukken en er de hele dag berichten zijn van bezorgde boeren, telers en kwekers, en niet te vergeten mensen in de zorg voor medemensen, laten mensen hun klachten horen.
 
Ja, en daar ging het om een tocht in de hete woestijn, plus geen drinkwater genoeg, geen brood of vlees…….En terwijl God door hun bevrijding uit Egypte, ZIJN ZORG laat voelen en nog voor Hij iets gedaan heeft aan water en eten ….Is het gemopper niet van de lucht…Waren we maar in dat land gebleven, dan hadden we tenminste eten en drinken……en Mozes de leider krijgt het zwaar te verduren….
Ja, wij met het WEER en misschien wordt water duur……We hebben eten en drinken.
 
De twee VERHALEN waarmee de lieve Heer ons wil aanraken zijn in onze liturgie bij elkaar gezet, om ons het MENSELIJK TEKORT doen voelen. Wij onderweg door de hitte van de woestijn, drinken en eten voor ons geen probleem.
Maar in het evangelie…..zijn hier mensen op jacht…..Ze hebben Jezus ontmoet, en Hij vertelt hun over de liefde die God voor ons heeft, en Hij geeft veel de gewone dingen uit het leven als voorbeeld….en toen ze met zoveel mensen bij elkaar waren, vroeg Hij eerst: wie aan eten iets bij zich had…een jongen met een paar broodje en visjes als beleg.
En Jezus heeft ze doen gaan zitten, voordat de paniek zover van huis kon toeslaan….Hij bidt over die broodjes en laat de leerlingen het uitdelen…ja, en ieder had genoeg…..en kon voldaan naar huis.
Maar honger komt ook terug elke dag……En na die dag op zoek: waar is Jezus gebleven, en we horen en zien het bijna, dat ze met allerlei bootjes Hem achterna gaan naar  de overkant van het meer……
Ja, Jezus, Hij die zomaar brood geeft waar je niets  voor hoeft te doen, en dan nog niet te vergeten, Hij geneest, kijkt naar ieder om, raakt aan, en zelfs melaatsen kunnen dicht bij Hem komen.
Ja, als mensen te maken hebben met ziekte , pijn, zelf of een dierbare, en je hoort dat er iemand is, die er ‘iets’ aan zal kunnen doen. dan komt er een grote toeloop.
Enkele jaren geleden heeft een Canadese Pater Tardif een paar keer hier  verschillende bisdommen bezocht, om Jezus te verkondigen om de mensen van nu aan te spreken,dat God is mens geworden in die Jezus, Zoon van God, die met ons door het leven gaat.
En telkens , als de  aanwezigen de H.Communie hadden ontvangen  ging die pater Emile bidden voor alle intenties van de mensen in de volle kerk en van al hun dierbaren, en dan gebeurde het dikwijls dat mensen daar ineens lichamelijke genezing hebben ontvangen of later bij thuiskomt tegen alle verwachtingen van medici in gezond zijn geworden.
Zoiets gaat het vuurtje rond…..en overal waar bekend werd dat de pater kwam liep het storm….
De pater, die al enkele jaren geleden gestorven is, zei altijd dan: mensen ik kan niets uit mezelf en ik bid alleen met de mensen, en ik maak zulk een grote reis om ook in dit uw land te komen vertellen, dat we naar Jezus terug  kunnen gaan.
Hij zit niet te kijken van uit een hoge hemel, om wat en wie we zijn, Hij wil tegen ieder komen vertellen: ik houd van je, ik ken je, beter als je jezelf kent en hoe je gaven in je hart hebt meegekregen toen jij werd gevoed in de schoot van je moeder…..en luistert allen goed: iedereen die nu genezen is of zou worden zal toch eens moeten sterven…en Jezus is gekomen om voor ons de Hemel open te zetten voor een eeuwig geluk en waar we God mogen gaan zien, hoe Hij nu echt is. we krijgen een ander lichaam en we leven met de lieve God voor eeuwig.
Beste mensen, ik zou zo vandaag mijn gedachten met u willen delen, en ik denk dat Hij tegen ieder van ons zegt; als je ziek bent of wat je aan verdriet mee draagt……zeg het maar, vraag maar, en je zult krijgen wat goed voor je is….We vergeten denk ik om voor onze zieken heus te willen durven vragen om genezing…..
Ook nu Jezus onder ons komt onder mensen die in zijn Naam bij elkaar komen, en bidden, en de H.Communie ontvangen en de Biecht, en de ziekenzalving…… Hij roept ons en is blij om wie hier nu zijn, maar ook hoort Hij ons gebed voor hen die Hem nog niet of niet meer kennen, ….Heer Jezus zie dan naar ons hier om U te eren, U die ons mensenlichaam kwam dragen en bevrijden voor eeuwig samen met de Vader en de Heilige Geest Amen