Home » Genezing naar geest en lichaam » Inleiding ingezonden brief

Inleiding ingezonden brief

Genezingsverhaal ....... ONTVANGEN IN EEN BRIEF 

 

Jaren lang heb ik met veel mensen mogen schrijven. Misschien was en is het voor een gewone parochiepriester niet de gewone weg, maar door omstandigheden kwam ik  in aanraking met van alles wat mensen doormaakten. Het 'gewone'werk in de parochie moest blijven voorgaan natuurlijk,  en dus sneuvelde menig uurtje dat ik vroeger aan andere ontspanning besteedde. Maar het ging.
 
Zo ontstond een heel ánder treffen met mensen!
In de loop van de jaren werden dat honderden brieven, soms met iemand wat langer contact, bij anderen volstond  een enkele keer.
Een tijd heb ik dozen verwerkte brieven bij me gehouden, maar op een gegeven moment was ik bang dat geheimen, die me werden toevertrouwd  wel opgeborgen waren, maar  ik ben ze toch zo maar  gaan vernietigen, en veel moois dat er in stond borg ik maar helemaal in mijn hart op.
Maar ondanks die bijzondere contacten werd  me ook  nog eens duidelijk, dat ik geen belangrijke dingen deed, maar het was een taak die bij mijn priester-zijn hoorde. Ik moest proberen te antwoorden op wat men mij  toe vertrouwde.
Dat schrijven met mensen moest 'gewoon zijn, en dat wilde ik me iedere keer nieuw te binnen brengen. 
Dus , realiseerde ik me : het mag geen ’interessante‘ hobby gaan worden.
Nogmaals ik mag dienstbaar zijn aan de lieve Heer, die ik als de Leider van mijn leven wilde volgen. 
Ik hoop, dat ik het goed deed, vooral telkens afwegend: ‘kan ik het doen met alle andere dingen in de parochie?’
Tegelijk moet je er hardop aan toevoegen, zoals laatst een afscheid nemende pastoor tegen de parochianen zei:’vergeef me als ik tekort schoot’.
Terugkijkend nu zie je ,ook door de komst van de e-mail’ het contact  heel wat veranderd is.
Als ik nu nog aangeschreven word  -gezien de leeftijd is dat ook minder-  zijn het veel kortere boodschappen, en je kunt iemand ook veel sneller iets terug laten weten, dat je luistert, meevoelt, en waar je mee over na wilt denken.
Deze keer ga ik niet zelf ‘praten’, want ik vond een brief van iemand, die me  haar ervaring wilde opschrijven voor de rubriek van een blad over : ingezonden brieven!