Home » Preken archief » Preken C jaar 2012-2013 » Negenentwintigste zondag C 20-10-2013

Negenentwintigste zondag C 20-10-2013

“In die tijd leerde Jezus in een gelijkenis aan zijn leerlingen,
dat zij steeds moesten bidden en daarin niet versagen.”
 
Welkom, ja al weer een week voorbij, we zien elkaar hier terug, en bewust willen we even rondkijken naar ieder die er is. We kennen er velen, anderen alleen van hier zien, ‘vreemden’ zeggen we dan. En toch HIER zijn we allemaal gekend door de lieve Heer, die ons bij elkaar brengt.
Vandaag laat Hij ons zien en voelen, en vragen 'Ik heb jou en ieder van jullie erg nodig'.
Om goed naar Hem te kunnen luisteren, naar wat Hij wil bewegen in ons hart, vragen we Hem ons hart vrij te maken van zonde en tekorten.
 
Preek
 
Ik heb jaren geleden een Franse film gezien over een dorp, dat zonder priester was komen te zitten. Ik heb er de naam van onthouden: GOD heeft mensen nodig!
In het evangelie spreekt Jezus ons aan, dat we steeds moeten bidden, en daarmee nooit ophouden, je moet met bidden doordrammen.
Het verhaal van een weduwvrouw, ze heeft mensen die haar onrecht doen, en de rechter bij wie ze mag aankloppen geeft niet thuis....maar in haar nood blijft ze op zijn deur bonzen, en dan gaat de rechter haar zaak regelen, om van het gezeur af te zijn....
Dat doen we ook met dingen ....o daar komt ie al weer aan, geef hem zijn zin dan ben je ervan af!
Maar Jezus spreekt ons mensen van deze tijd er ook over aan. Mensen jullie moeten bidden , en ook als je van God denkt niets te krijgen of dat Hij je niet lijkt te horen: doordrammen, net zo lang.....tot je verhoord wordt!
Maar bidden we wel nog? Wij zitten hier als gelovige mensen, maar we kennen  allemaal mensen,  die God uit het oog verloren hebben, en de mensen  - laat ik zeggen vanaf de jaren rond zestig - eigenlijk niet meer te horen hebben gekregen: wie God is, wie Jezus is!
Maar toch zegt Jezus tegen allemaal: jullie moeten steeds bidden, en daarmee nooit ophouden!
Ja, maar wat is dan bidden:   is bidden alleen maar VRAGEN?
Ja, en als je je goed voelt, en als je niets tekort komt..... dan kun je toch niet tegen een mens zeggen: je moet vragen!
En dan zijn er twee boodschappen hier voor ons:
Bidden tot God is praten met God, praten met Jezus, en daar hoef je niet bij na te denken: wat moet ik Hem zeggen? 
Als we met elkaar praten en zeker als vrienden of echtparen: dan ga je je niet eerst afvragen: wat moet ik nou tegen hem of haar zeggen, of vertellen?
En daar komt eigenlijk uit, dat we God, Jezus, die we niet kunnen zien, dat we nog steeds niet weten, dat God Liefde is, dat Hij IEMAND is, die in alles naar je kijkt, naar wat je mee maakt, naar wat je zou willen, .....
Daarom is God in Jezus mens geworden en Hij is alles komen mee maken van ons, en Hij wil dat we alles samen met Hem doen.
En dan kan bidden worden, veel dichterbij, veel meer, dat  bij JOU past, ik moet dadelijk naar die en die, Lieve Heer, wat kan ik het beste zeggen?
En er komt nog iets, veel komt er nog bij dat bidden:
Wij die gedoopt zijn, zijn daardoor verbonden met Jezus, en Hij wil ons in alles bij staan en met ons meelven, en met de mensen van wie je houdt, en iedereen.
Maar tegelijk vraagt Hij aan ons, dat we ook één zijn met Hem door ons het lot van alle mensen aan te trekken..... 
Je ziet het vandaag in het verhaal van Mozes, die in zijn eentje zich geroepen voelt om voor al die mensen die aan het vechten zijn te moeten bidden....En hij doet dat met de armen omhoog en als hij moe wordt van het bidden, komen twee mannen zijn armen omhoog houden, teken van gebed om hulp.
We klagen of merken het gewoon op, of we zeggen het met verdriet, dat zoveel mensen God niet meer of nog niet kennen.
Wij kunnen voor hen aan God , aan Jezus vragen om hen allen gelukkig te maken,want mensen die geloven, echt geloven, leven ook veel dieper en kunnen ook als ze denken toch al samen gelukkig te zijn, toch nog meer gelukkig te worden.
Vroeger leek het wel alsof de geestelijke zorg voor andere mensen, wat verder van ons weg was, er werd wel gebeden, en men vroeg aan ons vooral bijdragen voor goede doelen van arme mensen....en de rest deden de priesters en kloosterlingen.
God spreekt ons moderne mensen aan op ons eigen gevoel, God heeft je nodig, God wil jou inschakelen bij een parochie, bij een gemeenschap van gelovigen, en vooral eerst door gebed.
We hebben allerlei mensen nodig in een parochie voor alles en nog wat, en men is dat gaan beleven en er zijn er hier ook veel, maar we lijken al die activiteiten wel te willen doen, maar gebeden  ,bidden, vragen erom, dat we goed gaan vergaderen, dat we de mensen mogen bereiken als we hen oproepen te komen om voor zieken te bidden, of om anderen te steunen die bij elkaar komen om hun doden te gedenken