jona2.jpeg

25/01/2015  3e zondag door het Bjaar

 

“ Hij zei:De tijd is vervuld 

en het Rijk Gods is nabij:

bekeert u, en gelooft in de

Blijde Boodschap. “

 

We mogen elkaar hier weer treffen, op grond van ons geloof, iets dat eigenlijk moeilijk onder woorden te brengen is. Het komt omdat de lieve Heer, voor ieder persoon, voor ieder ik....zo zijn eigen contact met ons heeft. Maar omdat we Hem niet kunnen zien, hebben we het nodig om elkaar op de weg van ons leven te helpen.

Daar is geen wetenschap of verder studie voor nodig,.... geloof, een woord verwant met liefde, denk maar aan : verloofde....een levende band met elkaar.

Daarom gaan we luisteren naar Gods Woord en ons gereed maken om Hem, Jezus te ontvangen in zijn tastbare komt in de Heilige Hostie.

Belijden we dan eerst onze tekorten en zonden....

 

HOMILIE

Het verhaal over de profeet Jona, vertelt ons vandaag eigenlijk alleen het succes, dat hij heeft..... Zoals jullie weten: hij had geen zin om door God naar dat heidense volk gestuurd te worden..... Maar tot inkeer gekomen in de maag van de grote vis, trekt hij toch de wereldstad Ninive binnen met het nieuws: jullie krijgen veertig dagen ..... en dan gaat alles tegen de grond.....

En die mensen nemen de boodschap van de buitenlander Jona aan, beter dan vaak het Joodse volk, en ze komen tot inkeer....en de stad wordt gered !

ik denk dat de boodschap van het verhaal niet zo zeer over de bekering gaat, maar over het feit, dat als Jezus, Gods Zoon zelf komt, Hij ook naar de mensen gaat om zijn nieuws te vertellen, maar vooral komt Hij met de boodschap, dat God mensen nodig heeft....

Het zijn gewone vissers ..... en Hij zegt tegen hen bij nadere kennismaking: jullie gaan mensen vissen .... En anders dan Jona gaan ze met Hem mee op tocht naar de mensen.

Bij dit verhaal wordt meestal alleen gedacht aan de apostelen, de leerlingen die worden uitgekozen om het geloof uit te dragen.

En wij moeten het hier, en daar juist  nu het er dikwijls over hebben:

Wij, als gedoopten, ook wij worden heel dringend uitgenodigd, om met ons geloof iets méér te doen, dan zoals we het GOED DOEN , het beleven van God in ons eigen hart.....

Het is in onze Kerk hier zo gegroeid: We hadden talrijke priesters en daarnaast in onderwijs en verzorging, broeders, fraters, en zusters....Onze ouders hoefden bij wijze van spreken niets te doen voor onze voorbereiding op de eerste communie: dat werd gedaan door de pastoor, kapelaan en de krachten op de school!

Was op zich allemaal goed, en we hebben er allemaal toch wel veel aan te danken!

Maar toen werd eigenlijk niet gezien, dat de lieve Heer er op hoopte, dat we behalve door te komen naar de vieringen, dat ook wij met elkaar zouden kunnen delen: hoe we in onszelf ons geloof eigenlijk beleefde....

Daar moet je niet bij voorstellen van moeilijke , hoogdravende dingen, maar bijvoorbeeld, alleen maar elkaar aanmoedigen en aansporen: jij komt toch woensdag ook extra bidden voor die zieke?    

Nu kunnen we misschien zeggen: ja, nu er zo weinig priesters meer zijn, moeten wij dat van hen overnemen?

Nee, en ja....Ik denk er veel over na, hoe en wat we nu allemaal doormaken, zoals kerken sluiten omdat er bijna niemand meer komt en we die gebouwen niet overeind kunnen houden....de opvattingen van de grote massa, lijkt zo te zijn weg gegroeid, van het grote gebod van de Liefde tot God en de naaste....

Toch mogen we ervan uitgaan, dat de lieve Heer van de mensen blijft houden, en om het menselijk te zeggen: Hij zoekt ons toch op, spreekt ons aan, we hoeven maar naar het kruis op te zien...Hij zoekt ieder, met name je kinderen en familie, en de mensen die je hier zo treft...en Hij wil nu DOOR ONS zeggen tegen de anderen:

De tijd is vervuld...Het Rijk Gods is nu nabij....Ja nu, en na Andreas en Simon mogen wij het nu  uitdragen...Mogen de Goede Heilige Geest ons daarbij helpen!

Maar moeten WIJ dan ineens het geloof gaan verkondigen? Wat moeten we doen op onze oude dag, wat moeten de jongeren die zo weinig weten over Kerk en geloof....wat kunnen we doen?

Ik denk eerst dat Jezus ons zegt: er moet niks, geen dwang of zo, maar MOGEN.......We zijn het helemaal vergeten GOD IS LIEFDE .... Hij wil, dat je Zijn Naam noemt in je eigen leven, en die naam koestert en als je iemand ontmoet..... Zeggen: ik geloof, dat er IEMAND is, die je wat licht , verlichting in je lijden kan geven... al ken je geen Onze Vader meer, ...Hij leeft in je, je bent ooit gedoopt  en Hij laat je niet vallen....

Zo gaat het groeien, en zo kom ik Hem tegen bij mensen, die zijn Naam aanroepen. Kom Heilige Geest en help ons aan vuur!