Home » Preken 2017-2018 » Tweede zondag van de veertigdagtijd
B-25/02/2018 - 2e zondag van de veertigdagentijd
 
 
 
“ Dit is mijn Zoon, de Welbeminde,
luistert naar Hem. “
( Mc. 9,7 )
 
 
INLEIDING
 
 
 Fijn dat we, na de zegenende woorden namens de Goede God: Vader, Zoon en Geest….ieder mogen welkom heten, die dat als een groot geheim in ons mee dragen, en hier met elkaar komen delen…..
Het dichtbij-zijn van God wordt ons vandaag tastbaar gemaakt, in de eerste en tweede lezing: Abraham, die ver voor Jezus’ komst leefde,  denkt in zijn geloof, dat hij God zijn zoon moest gaan offeren….Hij zag dat in zijn tijd bij de volken midden bij wie hij leefde daar….mensenoffers waren gewoon. Het gebeurde op een berg.
Dan in de tweede lezing gaat Jezus met drie van zijn beste vrienden ook een berg op….Hij weet, dat zijn lijden er aan komt, en wat die leerlingen moeten gaan zien en meemaken……Hij wil hen even iets van Zijn God zijn laten zien, dan hebben ze een houvast om dan te blijven geloven.
Het WOORD van God, brengt ons thuis niet alleen bij verhalen van lang geleden, maar we kunnen er iets mee….nu we hier samen in Zijn Naam bij elkaar zijn.
Vragen we eerst maar om bevrijding van wat eigenwijs en zondig in ons is, dat de verhalen ook ons de lieve Heer doen voelen.
 
 
HOMILIE
 
 
Ook vandaag komt GODS WOORD ,op deze tweede week van de veertigdagentijd, tot ons, -we moeten er misschien aan wennen het anders te zien dan een mooi verhaal- …….WE horen geen stem, we lezen en luisteren….en toch zal Hij ons hart hier weten te raken.
Jezus is op weg naar het eind van zijn leven , op weg naar Jeruzalem, Hij weet wat Hem te wachten staat…..zijn leerlingen gaan mee, maar ze willen niet horen dat Hij praat over lijden en dood die hem te wachten staan….al is Jezus ook vervuld van de goede afloop: dat Hij na drie dagen zal opstaan.
We horen nu, dat Hij drie van zijn meest nabije vrienden uitnodigt om de berg op te gaan…..waar ze tijd zouden hebben voor elkaar.
En dan gebeurt wat we in het evangelie beschreven zien:  Daar kennen ze Hem ineens niet meer terug….Hij wordt een andere mens, verlicht, helder, wit, niet meer van de wereld…en de twee grootste profeten,  die ooit leefden staan naast Hem. Mozes en Elia….En Petrus is er zo weg van, daar op de berg ver van alle lawaai van beneden….Meester, het is goed hier te zijn roept Petrus uit, we zullen hier drie tenten bouwen….
En ineens hoorden ze de stem: Dit is mijn Zoon, mijn Welbeminde, luistert naar Hem
Hun Meester, die er anders gewoon uit zag, die gesproken heeft van de Zoon te zijn van de Vader…..
Ze moesten weer naar beneden…Jezus, die alles op Zich af ziet komen, en de drie….als ze Hem verworpen zien worden, aan het Kruis zullen de mensen roepen…zij deze drie…ze weten…het gaat toch helemaal anders worden, maar ze moeten het voor zich houden, tot alles met hem voorbij zal zijn…
Beste Mensen….de Drie van toen…wij zijn het nu…op deze zondagmorgen neem Hij ons mee….
We zien die Jezus van ons niet…en om ons heen, maken we het mee, dat met Hem gespot wordt, geloven….we zien massa’s die zwijgend maar thuis blijven, en niet meer begrijpen, dat er door Jezus een nieuwe Hemel is gekomen en er zijn zal voor Iedereen…..
Ja, Heer, we laten het binnen komen…nee , we kunnen het niet zien zoals zij toen, maar kijken we rond in de kerk…we zien U aan het kruis, maar toch niet zo afgebeeld als iemand die voor goed dood is en zal zijn en blijven….We gaan naar beneden met U, het dagelijks bestaan, en wij zijn van deze tijd en U wilt dat…en vooral in deze veertig dagen op weg naar Pasen…..we moeten durven zeggen, dat we in U geloven, niet zien maar wel geloven , dat U naast ons bent, en al die mensen om ons heen U wilt dat we durven zeggen,dat U leeft……dat er uitzicht is….
Net als de leerlingen kunnen we het niet goed zeggen, wat het betekent ; een hemel, levens uit de doden opgestaan.
Kom, en leer ons, hoe Abraham al eeuwen daarvoor van U onze God de beste les kreeg over wat zou gaan komen in Jezus' tijd.
Help ons elkaar te leren bidden….en geef steun bij dit verhaal , we kunnen het ergens ons voorstellen, er zijn zoveel mensen geweest, die het uitbeelden…. Kom, en geef het mee in deze twee weken. Amen