Home » Preken 2016-2017 » Zesentwintigste zondag
Parable-of-two-sons.jpg
A-01/10/2017 - 26e zondag door het jaar
 
 
“ Als hij tot inzicht komt en zich afkeert van zijn slechte daden,
dan blijft hij zeker leven, 
dan zal hij niet sterven.”
( Ez. 18, 27-28 )
 
INLEIDING:
 
Als ik hier mag staan te midden van u allen sinds 1998, heb ik dikwijls geprobeerd een WELKOM te zeggen, en daar hoef ik niets voor van een papier af te lezen, en kijk ik rond om oogcontact te maken naar ieder: je hoort erbij.Maar voor dat welkom mag je als priester aan ieder zeggen: dat we In Gods tegenwoordigheid leven, Hij woont in u allen, Vader, Zoon en Heilige Geest.
Misschien zou het beter zijn om eerst het menselijk wat los te maken met het misschien wat uitgesleten woord Welkom…..om daarna meteen ons te realiseren: ja jullie bent er met alles  van je persoon, en je brengt ook dat diepere in, dat God in ieder van ons, passend bij ieder zoals zij of hij is……Daar staan we, denk ik, te weinig bij stil.
Maar dat gaan we doen door te luisteren naar Gods Woord, en door ons voor te bereiden straks dat kleine stukje brood, waarin Gods liefde van Jezus ons wordt toevertrouwd.
Daarom beginnen we maar met die God aan te roepen, en onze schuld te belijden, ….dat w  zijn Vergeving mogen ontvangen.
 
 
HOMILIE
 
Ja, bij die parabel, een hele korte, moeten we het nog eens proberen samen te vatten. En ik moet erbij zeggen, dat we al lezende wij de ene zoon veroordelen en de ander sympathiek vinden…..
En ik denk dat in deze parabel; Jezus wel dicht bij ons komt….want we kunnen ons ook zelf tegenkomen, ook al is er alleen sprake van jongens, mannen…..
Het gaat dus om een vader, die aan de oudste zoon vraagt om in zijn wijngaard te gaan werken. Hij zegt; “ja’, maar doet het niet……Hij vraagt het dan aan de tweede zoon, die meteen weigert  daar te gaan werken…Hij zegt dus ‘nee’.
Ja, Jezus is zo duidelijk dat we allemaal het antwoord niet zo moeilijk vinden: Wie van de twee, deed wat papa zo graag wilde….De tweede zoon…..Hij is na ‘nee’ gaan nadenken, liefde voor zijn vader? Respect…..Of hij denkt wat hij allemaal al heeft mee gekregen?
En misschien willen we meteen ook maar het verhaal op onszelf toepassen, en even nadenken; hoe dikwijls ons iets gevraagd werd……door ouders, familie, vrienden,….gewoon iemand op straat in nood….We hebben allemaal wel eens gauw NEE gezegd ook, maar ….zoals we hier zitten hebben we ook allemaal minstens heel diep in ons van God meegekregen……ja maar, dat kan ik toch niet maken, ….Kan het niet aanzien dat het werk blijft liggen voor de kerk van Jezus.
 
Maar Jezus vertelt ZIJN PARABEL, vergelijking aan de Joodse Hogepriesters en de oudsten, die om zo te zeggen in het Bestuur zitten.
Die mannen gaan er trots op dat ze het voorgeschreven gebed trouw doen, en op sabbat zullen ze niet doen aan arbeid, zelfs geen licht opsteken, en als het vasten is, doen zij het….
Jezus wil ze wakker schudden….jullie doen van alles wat voor een gelovige minstens in de voorschriften staat: een paar keer per dag bidden, vasten op de dagen die daarvoor staan, en niet te vergeten de reinheidswetten omtrent eten en drinken, handen en voeten wassen….
En hier wijst Jezus heel nadrukkelijk erop, dat wij mensen die geloven, eerst moeten kijken naar wat de liefde en de noden van mensen om ons heen vragen….En Hij zegt…Tollenaars en prostituees komen nog eerder in het Rijk van God, de hemel…want jullie zeggen ‘ja’ tegen God, maar je doet ‘nee’.
 
Hier moeten we over onszelf denken ook nadenken…wij die hier bij en trouw willen zijn in het vieren van de Eucharistie op zondag…onwillekeurig veroordelen wij mensen die niet in de kerk komen, , of die van alles doen wat wij zonden noemen: de prostituees van nu, de mensen die hun eigen moraal hebben over wat voor waarden ook…..
We zeggen net als de jongeman in de eerste lezing die zeggen, als de vader ons vraagt , en ‘ja’ zeggen, maar het niet doen
Om bij ons  nu te blijven…..we komen wel in de kerk als we kunnen op zondag, en dan denken we misschien het al heel goed te doen, maar dan een paar vragen ons ellen hier….als je gevraagd wordt… we komen op de derde woensdag hier bij elkaar om extra te bidden voor de zieken in de parochie of onze families, of die het heel moeilijk hebben met dingen……Die uitnodiging is niet gericht aan mensen die ziek zijn, als ze kunnen komen, maar juist OMDAT wij gezond zijn en door er te zijn ons in te zetten, en komen bidden om mee te leven ….
Op de eerste woensdag van de maand, worden we genodigd als we kunnen te komen bidden voor de mensen die pas overleden zijn…..om hun geluk daar in de Hemel, m,aar ook om te tonen , en na de Mis wat  bij elkaar gaan zitten, om de mensen in hun verdriet ons medeleven te tonen.
Ik pas er maar een p[aar dingen uit, die we gemakkelijk kunnen zien als de vraag van de vader aan de zoon: kom ins ons werken….
IK DENK  gezien het aantal mensen die meeleven tonen….Misschien hebben we als de tweede zoon vaak : ‘nee’ gezegd….maar kijken we de Heer aan, laten we ons hart door Hem aanraken, dat we net las die jongen , bij nader indenken toch ook maar eens komen.
God vraagt en roept en nodigt ons als er gevraagd wordt voor mensen in nood, en voor iemand in de straat, om wiens huis we heen lopen….
Och Heer, geeft het ons U te verstaan, en uw volk nog meer te worden, mensen die kijken naar de noden, zoals U ons voor deed, zoals U naar de melaatsen durfde gaan en hen aanraakten, die met welke kwaal of afschrikwekkend lijden er uit zagen……Leer ons de taal van de liefde, ….We denken gemakkelijk dat we ‘nee ‘ durven zeggen…leer is JA……amen